مىشويد در طبقات آن كه مراتب شهوات نفسانيّه است » ؛ زيرا كه صورت باطنيّهء شهوات نفسانيّه ، آتش است كه اهل كشف ، به ديدهء قلب ، قبل از موت مىبينند . و به لو امتناعيّه ، بيان فرمود ؛ يعنى اگر برفرض محال ، بدانيد قبل از موت و ببينيد ، چنان‌كه مؤمنين قانع ، به چشم دل در دنيا ديدند كه باطن دنيا جحيم الهيّهء موعود است ، و فروگرفته است اهل عالم را مگر متّقين را ، « آن‌وقت ، سؤال خواهيد كرد كه نعيم و بهشت الهى كجاست » ؛ زيرا كه مناسبت با عالم نعيم و بهشت نداريد كه آن را ببينيد ، مگر آنكه مثل اهل قناعت و تقوى از مؤمنين ، پرهيزكارى از دنيا و شهوات آن نمائيد ، و محبّت الهى را ورزيد ، و به طاعات و مرضات الهيّه مشغول گرديد تا به چشم دل ، حيات الهيّه را در دنيا مشاهده نمائيد ، بلكه داخل در جنّات قلبيّه كه محلّ ولايت و معارف الهيّه است شويد . پس ظاهر شد كه حرص و تكاثر ، مىكشاند حريص را به دار جحيم و بعد از حقّ تعالى ، و قناعت به قدر كفاف ، مىرساند مؤمن قانع را به دار نعيم و قرب حقّ جلّ و علا . از اين جهت ، حضرت امام ص مىفرمايد : اگر قسم خورد شخص قانع به آنكه مالك دارين است ، حقّ تعالى تصديق مىفرمايد و او را صادق مىخواند ؛ زيرا كه خود ، ضمانت فرموده است معاش او را در دنيا ، و فوز و فلاح و نجات و طوباى درجات اخرويّه و لقاء خود را در آخرت از براى او . و اين است ، در حقيقت ، مالكيّت دارين كه به عنايت الهيّه ، در دو عالم ، بىنياز مىشود . پس چه بسيار جليل و عظيم است رتبهء قناعت كه باعث ملكيّت دارين است . بعد مىفرمايد : چگونه عبد مؤمن ، قانع نمىشود به تقدير و قسمت حقّ تعالى در حقّ او ، كه فرمود : نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ « 24 » ، و حال‌آنكه

--> ( 24 ) - به باب حاضر ، صفحهء 412 رجوع شود .